کلام امیر

يا اشباه الرجال و لا رجال !

حلوم الاطفال ، و عقول ربّاب الحجال ، لوددت انى لم اركم و لم اعرفكم معرفة - واللّه - جرّت ندما، و اعقبت سدما قاتلكم اللّه ! لقد ملاتم قلبى قيحا، و شحنتم صدرى غيظا، و جرّ عتمونى نغب التهام انفاسا و افسدتم علىّ رايى بالعصيان و الخذلان..

اى نامردهايى كه آثار مردانگى در شما نيست و اى كسانى كه عقل شما مانند عقل بچّه ها و زنهاى تازه به حجله رفته است ، اى كاش من شما را نمى ديدم و نمى شناختم كه به خدا سوگند نتيجه شناختن شما پشيمانى و غم و اندوه مى باشد. خدا شما را بكشد كه دل مرا بسيار چركين كرده ، سينه ام را از خشم آكنديد و در هر نفس پى در پى ، غم و اندوه به من خورانديد و به سبب نافرمانى و بى اعتنايى به من ، راى و تدبيرم را فاسد و تباه ساختيد...

یا اشباه الرجال!..