فرار نعمت

لطف حق همیشه شامل حال ماست بدون انکه استحقاق دریافتش را داشته باشیم.نعمت فراوان است و بی شمار ..و ان تعدوا نعمه الله لا تحصوها ...اما اعطای این نعم به معنای دوام انها نیست ! دوام و بهره وری از آنها به خودمان وابسته است .امروز مطلبی در همین باب به ذهنم خلید که چرا فرمودند احسنوا جوار النعم.

پس نعمت ها ، آگاهانه به سوی ما می آیند !! و باید حرمتشان را شناخت و پاس داشت ، کما اینکه در باغ سبزی نشانمان می دهند و اگر حرمتش را شناختیم ، یعنی شکرش کردیم ، وسعتمان میدهند برای درکش!
گاهی مشمول بارش نعمتیم و بی توجه به آن ،و چه نیکو آن عارف شاکر - امیر المومنین - مشفقانه هشدارمان می دهد که آی مردم وقتی نشانه های نعمت الهی بر شما آشکار شد با کم سپاسی آنها را از خود دور نسازید .

مال و آبرو ، وجهه اجتماعی موقعیت های بی بدیل و شاید تکرار ناپذیر و اندیشه روشن و پویایی وجود همه از آن جمله اند .از خدا میخواهیم کمکمان کند در حفظش که فرمود از فرار نعمت ها بپرهیزید که هر گریخته ای باز نمی گردد.