محبت

 

 از بزرگترین الطاف ، حب است .هنگامی که مراتب ارتباطی بین خالق و مخلوق را مرور می کنیم ، حب معنا می شود .

از برکت "حب " بود که آفرینش کردی ، و بعد رزقمان دادی ...هو الذی خلقکم ثم رزقکم..  رزاق میشوی و بعد هدایتمان می کنی ، چون خود فرمودی :

 ربنا الذي اعطي كل شي ءٍ خلقه ثم هدي.و نتیجه و ثمره ی این هدایت این است که عبادتت می کنیم و و در اوج و کمال این عبادت ...هم اگر پیش نهد لطف شما گامی چند ..."حب" ظاهر میشودپس تمام تحرکات و استمرار آن به برکت "حب"  است که می جوشد .

"حب" به فتح ح به معنای دانه است که قابلیت رویش دارد .شگفتا که همه چیز از محبت جوانه میزند .

اما این محبت چندین شکل به خود میگیرد.مرحله ی اول محبت ، حبی است " من الله الی الله "

نمیدانم و نمیفهمم به چه معناست ...شاید کنت کنزا مخفیا پاسخش دهد ...جلوه اي کرد که بيند به جهان صورت خويش خيــمه در آب و گـل مـزرعـه ي آدم زد ...

شکل دیگر حب من الله الی الناس است ...محبتی است که حضرت دوست بر همگان می پاشد .

بعدی حب من الناس الی الله است ...هر کس که تو را شناخت جان را چه کند ...فرزند و عیال و خانمان را چه کند ...دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی  دیوانه ی تو هر دو جهان را چه کند .. ان الذین آمنوا اشد حب لله

و دیگر ، حب من الناس الی الناس است .فرمود قل لا اسئلکم علیه اجرا الی الموده فی القربی

و به خدای کعبه قسم که مولود کعبه در جذب محبت خدا و در حرکت به سوی خدا "معیار " و متر سنجش می شود که فرمود ذکر علی عباده ...هزار مرتبه شستن دهان به مشک و گلاب ...هنوز نام تو بردن کمال بی ادبی است .

اعلام فرمود هر چه بیشتر "علی ع " را دوست بدارید ، مصداق "یحببکم الله " می شوید . حب علی عباده و بغضه کفر ... و آیا تو ای شیعه ، در خلوت خودت شرمنده نیستی از دور ماندن وجودت از "معیار محبت حق"؟؟

سر را به زیر میآورم و با شرمندگی بسیار "علی ع " را واسطه میکنم برای جلب محبتت یا الله..

یا ایها العزیز مسنا و اهلنا الضر و جئنا ببضاعه مزجاه فافوا لنا الکیل و تصدق علینا ان الله یجزی المتصدقین