مبعث

در دعای شب مبعث می خوانیم :

اللهم انی اسئلک بالتجلی الاعظم فی هذه اللیله من الشهر المعظم و المرسل المکرم ان تصلی علی محمد و آله

خدایا تو را به بالاترین تجلیات تو در این شب سوگند می دهم ...

شاید "تجلی اعظم " ، مصداق مکاشفه ی تام و کامل محمدی  است که کامل ترین و ژرف ترین مکاشفه هاست که در خور استعداد یک انسان و آخرین مراحل آن است یعنی آخر سخن ، همانی است که او اورده است که :" ای انسان سخن پروردگار تو به راستی سرانجام گرفته است ...

و البته خداوند محمد  ص را برانگیخت تا کار خود را تمام نماید ...ابعثه الله تعالی اتماما بامره ...

مرحوم فیض کاشانی در مجموعه رسائل الغزالی می نویسد :

مقصود و هدفی که ر نهاد و سرشت ادمیان است ،وصول به مقام قرب است و این جز با دستگیری پیامبران امکان پذیر نیست ،از این رو نبوت یکی از هدفهای عالی جهان آفرینش است و روشن است که مقصود ، بالاترین و آخرین درجه ی پیامبری است ، نه آغاز ان .
و نبوت بر اساس سنت الهی به تدریج به کمال می رسد ،همچنان که در ساختن یک بنا ، پایه ها و دیوارهای ان هدف نیست ، بلکه هدف صورت کامل آن بناست ، کاخ رفیع نبوت نیز چنین است ، یعنی هدف صورت تکامل یافته ی آن است و این ، راز پایان پذیری نبوت است . بنابر این پیامبری ، نقطه ی پایانی دارد که اگر از آن بگذرد خود نقص خواهد بود همچنان که انگشت اضافی در ادمی ، نقص اوست .و حضرت فرمود مثل نبوت ، خانه ی آباد و کاملی را می ماند که جای یک خشت در ان باقی است و من خشت آخر ان هستم .

و لذا امر به خواندن می کند به نام خودش ،
 اقراء باسم ربک الذی خلق ، خلق الانسان من علق ، اقرا و ربک الاکرم ،الذی علم بالقلم ،علم الانسان ما لم یعلم ...

و محمد ص دعوت به خواندن شد آنهم خواندنی هدفدار که آفرینش را معنا کند و حرمت قلم و نوشتن را تبیین نماید .

عید مبعث ، سالروز برانگیخته شدن حضرت محمد  ص به "پیامبری " بر همه ی دوستداران حقیقت گرامی باشد .

یک سال پیش ، همزمان با مبعث پیامبر ،نوشتن در  "رخ اندیشه " را به تشویق پدرم شروع کردم و مایلم حاصل  نگارش یک ساله ام را که در برابر عظمت و احتشام اهل بیت ،اثری بسیار ناچیز است را شرمسارانه و فروتنانه به دوستداران و عشق ورزان خاندان شریف پیامبر  ، علی الخصوص پدر  و مادر بزرگوارم تقدیم  و عزت و سلامت شان را از حضرت حق به برکت این لحظات عزیز مسالت کنم ، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید ....