حرف دل

تغییر نیاز لا ینفک زندگی بشری است و آرمان ، تغییر انشاء میکند
افق های روشن پیش روی زندگی ما ، محرک است برای حرکت.می رویم و می رسیم .اما بعد؟
رسیدن بدون پشتوانه درد بی درمانی است که به ما اموخته اند از آن دوری کنیم .الهی اعوذ بک من علم لا ینفع و من قلب لا یخشع ...پناه میبرم به تو ای پروردگارم از علمی که نافع نباشد و دلی که خاشع نباشد.
نفس ناطقه ی ما ظرف علم است و اگر علم ماهیت ماوراء ماده داشته باشد و از عالم معنا باشد طبیعتا بعید بتواند از خصوصیات فیزیکی ماده تبعیت کند .پس باید حسب فرمایش امام علی ع ، اگر فزونی گرفت ظرف خود را وسعت دهد و این تعبیر به معنای نور و انتشار آن نزدیک است .پس این علم نمیتواند هدف باشد ،قطعا راه است برای حصول مهمی دیگر فلذا نباید به آن استقلال داد که در آن صورت حجاب راه می شود و راه تاریک ، انسان را نابود می کند .

و با کمال تضرع و اضطرار ، از حضرت حق علمی را مسالت می کنم که موجبات حرکت در مسیر رشد و شناخت صاحب علم را باعث شود و مرا به ورطه ی اعتراف به نادانی و جهل بکشاند و فقر ذاتی ام را بیشتر کند و احساس وابستگی ام به خداوند را نشانم بدهد و مرا از کبر و بزرگ بینی که دلیل بر حقارت است دور کند و رشدم دهد و افتاده ام کند و لحظه ای استقلالی برایم به ارمغان نیاورد و دست نیاز مرا مستمرا به سوی مطلق غنا بلند نگه دارد و مرا تشنه ی رحمتش کند که نمیتوانم باور کنم بخشش را از تشنه ای دریغ کند
و مرا عزت ببخشد و آرامم کند و رنگ خدا را به بطن زندگی ام بکشاند و بترساند از بزرگی و عظمت حق که فرمود :انما یخشی الله من عباده العلما، تنها دانایانند که از خداوند خوف و خشیت دارند .


ولی من باز هم زمزمه می کنم ...الهی اعوذ بک من علم لا ینفع و من قلب لا یخشع ...