ماه خدا...

شهر رمضان أوله رحمه و أوسطه مغفرة و آخره عتق من النار

.....و روزه بر انسان تکلیف شد، آنهم تکلیفی از سر تشریف و تکریم .

چرا که با وجود توانایی و علم واگاهی پیروی از دستوراتش را

راهگشای روضه ی رحمت حق میداند

خوشا دلی که کمال تضرع و خشوع را در پیشگاه ربوبیتش درک کند

وخوش آن دانه اشکی که از قلب حکمت خیزی منشاء دارد که:

اللهم انی ارغب الیک ...

پروردگارا من به تومشتاقم ....

"وای ماه خدا ! چه نیکو فرصتی است لحظاتت!

"انفاسکم فیه تسبیح و نومکم فیه عبادة و عملکم فیه مقبول و دعاء کم

 فیه مستجاب

که در سوق دادن من در جاذبه کمال تواناست،

و نفس بیمار و آفت زده ام را که حریم حرمت حق را با نعره

 "انا ربکم الاعلی" شکسته است، درمان می کند

.وشقی است آنکه از دریای رحمتش بگذرد و نمی  نگیرد..

 

در لیالی مبارک رمضان بر آن شدم تا چند سطری بنویسم

"تا چه قبول افتد وچه در نظر آید"

.پیشاپیش از عنایت عزیزانی که با نظراتشان مرا مستفید خواهند کرد،

 سپاسگزاری می کنم.